چگونه نخستین آدامس پدید آمد؟

 

   چرا مردم دوست دارند چیزی را در دهان بگذارند و پیوسته آن را بجوند؟ شاید علت این است که عمل جویدن در آنان نوعی تسکین و آرامش پدید می آورد. گویا انسان های قدیم نیز به همین علت دوست داشتند چیزی در دهان بگذارند و پیوسته آن را بجوند. در آن روزها هنوز آدامس و سقز پیدا نشده بود. از این رو مردم با صمغ با برگ برخی درختان و حتی از برخی علف ها برای یک جویدن دائم استفاده می کردند. آدامس از سقز  امریکایی یا سایر مواد مشابه آن که حالت کِشندگی دارند، ساخته می شود. مردم قبیله ی سرخ پوست " مایا" و هم چنین سایر اهالی سرخ پوست امریکای مرکزی قرن ها پیش از آن که  سفید پوستان به سرزمینشان قدم بگذارند به جویدن سقز عادت داشتند. بومیان انگلستان صمغ درخت صنوبر را می جویدند. این عادت از آنان به استعمارگران امریکایی نیز سرایت کرد. در اوایل قرن 19 نخستین آدامسی که برای فروش به بازار امریکا عرضه کردند از صمغ درخت صنوبر گرفته شده بود. در دهه ی 1860 استفاده از سقز امریکا به عنوان "ماده ی آدامس" بسیار رواج یافت. این ماده برای جویدن بسیار مناسب بود و به ذائقه ی انسان نیز طعمی مطبوع و مداوم می بخشید. از این رو آدامس کم کم مورد توجه همه قرار گرفت.