بازگشت به صفحه عنوان ها

تاريخچه‌ي پيدايش هواپيما

 

     از زمان‌هاي گذشته و بس ديرين تسلط بر آسمان‌ها جزو آرزوهاي طلايي بشر محسوب مي‌شد.

     قصص و حكايات افسانه‌اي مانند قاليچه‌ي حضرت سليمان و پروازهاي اساطيري حكايت از اميال و آرزوهاي بشر براي دست‌يافتن به آسمان‌ها بوده است.

     به هر حال اولين اقدامات اساسي در مورد پرواز به آسمان در دوره‌ي رونسانس برداشته شد. فرانسيسكوملزي اولين كسي بود كه در اين زمينه اقداماتي به عمل آورد، ولي اسناد معتبري از عمليات و اقدامات اين شخص در دست نيست.

 

     زمينه‌ي اصلي ساختن هواپيما و پرواز به آسمان‌ها با طرح‌ها و نظرات نابغه‌ي بزرگ ايتاليايي لئوناردو داوينچي در قرن 15 شكل گرفت. اما متأسفانه تعصبات شديد مذهبي آن دوره رشد و شكوفايي اين استعدادها را محدود كرد؛ تا اين‌كه پس از مرگ داوينچي شاگردش فرانسيسكو‌ملزي طرح‌هاي او را تعقيب نمود.

 

     در سال 1797 ميلادي يك نفر فرانسوي به نام ژي-ب-وانتوري خلاصه‌اي از نظريات داوينچي را منتشر كرد. اين نشان دهنده‌ي آن است كه نظريات اوليه‌ي داوينچي به‌قدري معتبر و ارزنده بودند كه پس از  گذشت سه قرن هنوز مورد قبول و بررسي دانشمندان قرار مي‌گرفتند.

     در 1709 نيز يك نفر پرتغالي به‌ نام گوسمائو با بالني كه ساخته بود به هوا برخاست اما اين پرواز او ناموفق بود و موفقيتي حاصل نشد. اقدامات اساسي و متعدد براي پرواز به آسمان در قرن هيجدهم اوج گرفت.

 

     لايبنيتز آلماني- كاونديش انگليسي و ليختنبرگ آلماني- ژوزف‌بلك انگليسي- كاوالو ايتاليايي- مونگلفيه فرانسوي از جمله كساني بودند كه در مورد صعود گازها و اجسام پر شده توسط اين گازها و فرستادن بالون به آسمان نظريات و عقايدي ارائه داده يا اقداماتي به عمل آوردند.

 

     در همان سال دانشمند ديگر فرانسوي به نام الكساندر شارل، بالني را به وسيله‌ي پر كردن با گاز ئيدروژن تا ارتفاع هزار متري و به مدت 90 دقيقه در آسمان به پرواز درآورد.

 

     در سال 1783 مجدداً برادران مونگلفيه، بالني را با سه سرنشين!!! (گوسفند، خروس و مرغابي) به آسمان فرستادند. تا اين‌كه در ماه نوامبر همين سال اولين پرواز  انسان با بالن ساخته شده توسط همين برادران به آسمان صورت گرفت.

     در 1785 دو فرانسوي به نام‌هاي بلانكارو و دكتر جفري از روي درياي مانش از بندر دوور انگلستان تا  بندر كاله فرانسه به وسيله‌ي بالن پرواز كردند.

     براي كنترل جهت پروازهاي بالن و هدايت آن به جهات دل‌خواه حدود يك قرن مطالعه و فعاليت صورت گرفت.

     موسنيه فرانسوي- هانري‌ژيفارد فرانسوي- دكتر ولفرت آلماني- آلبرتو سانتوس برزيلي‌الاصل فرانسوي- اسپنسر انگليسي و هانري‌ژوليو فرانسوي از جمله كساني بودند كه در اين زمينه فعاليت كرده و خدمات شاياني براي پرواز به آسمان به وسيله‌ي  بالون‌هاي هدايت شونده انجام داده‌اند.

     در اواخر قرن نوزدهم هم يك نفر آلماني  به نام فرديناد فون زپلين، بالن‌‌هاي غول‌پيكري ساخت كه به نام غول آسمان‌ها و بالن‌هاي زپلين ناميده شدند و اولين پرواز آن در 1900 انجام گرفت.  

     بالاخره قرن نوزدهم بدون آن‌كه كسي موفق به پرواز با هواپيماي موتوردار بشود به اتمام رسيد. با ايجاد شدن زمينه‌ي فكري در ساختن هواپيما اين اقدامات اساسي به امريكا منتقل شد.

 

اوكتاوشانوت فرانسوي كه براي اقامت به امريكا رفته بود تجربيات و اندوخته‌هاي خود را از تمام مراحل پرواز و عمليات مربوط به آن كه در كشورهاي مختلف اروپايي انجام گرفته بود در كتابي به نام پيشرفت‌هاي حاصله در ساختن ماشين‌هاي پروازي ارائه داد كه پايه و اساس تحقيقات و اقدامات بعدي در ساختن هواپيما براي دانشمندان امريكايي گرديد.

     در 17 دسامبر 1903(26 آذر 1282ھ .ق) برادران رايت (ويلبور- ارويل) اولين پرواز را با هواپيماي موتوردار در كاروليناي شمالي انجام دادند و با اين عمل مخترعين واقعي هواپيما شناخته شدند.

 

در فرانسه برادران ووآزن هواپيماي موتورداري به پرواز درآوردند. در 1909 خلبان فرانسوي به نام برليو با هواپيما از روي درياي مانش گذشت . در سال 1910 يك جوان برزيلي به نام چاوز از قله‌ي سمپيليون كوه‌هاي آلپ عبور كرد ولي هنگام فرود آمدن سقوط كرد و كشته شد.

     پرواز با هواپيماي اوليه در ارتفاعات پايين‌تري انجام مي‌گرفت(مثلاً 100 متري) در 1910 اين پروازها تا ارتفاع 1100 متري صورت گرفت.

آن‌چه كه به امر هواپيما سازي و تكامل آن سرعت بخشيد وقوع دو جنگ خانمان‌سوز جهاني اول و دوم بود كه آلماني‌ها را وادار به اختراع هواپيماهايي(تا سرعت 510 كيلومتر در ساعت) در اوايل جنگ جهاني دوم كرد.

 

     در 1954 سرعت هواپيماهاي جت تا 1670 كيلومتر در ساعت نيز رسيده امروزه شاهد پروازهاي هواپيماهاي مسافربري با سرعت مافوق صوت و هواپيماهاي جت جنگي با سرعت‌هاي بيش ار 3000 كيلومتر در ساعت مي‌باشيم.