سپاه رستگاری چگونه تشکیل شد؟

 

   امروزه برای بیشتر کشورهای جهان سپاه رستگاری و نحوه ی کار آن شناخته شده است. اما این تشکیلات عظیم را یک مرد به نام "ویلیام بوث" به تنهایی بنا نهاد.

   در سال 1865 بوث که جوانی معتقد به فرقه ی "متودیست" بود در کوچه های متروک لندن به گشت و گذار می پرداخت. او برای زنان و مردانی که به دور او جمع می شدند دعا می کرد، ولی آن ها وی را به ریشخند می گرفتند و گاهی سنگ به طرفش پرتاب می کردند. اما بوث اظهار نارضایتی نمی کرد. او هر روز همراه همسر و معدود پیروانش به خیابان ها می رفت و کارش را ادامه می داد و مردم را برای اجتماع به کلبه یا سالن اجتماعات که انباری متروک بود، دعوت می کرد و در این اجتماعات مردم فقیر را با عقاید دینی آشنا می ساخت و می کوشید از اندوه و گرفتاری های آن ها بکاهد.

   در آغاز این گروه نام مبشران مسیحیت برخود نهادند، اما در سال 1878 خود را سپاه رستگاری خواندند. تشکیلات آن ها درست با تشکیلات ارتش منطبق بود، ویلیام بوث، بنیانگذار این تشکیلات را فرمانده می خواندند و افراد آن ، لباس های یک دست مانند سربازان می پوشیدند. سپاه رستگاری با سرعتی شگفت انگیز رشد و گسترش یافت. به طور کلی این سپاه به دسته ها و گروه های کوچک تری تقسیم می شد که فرماندهان خاص خود را داشتند. فرماندهان بین المللی آن از مرکز استاد کلّ که در شهر لندن قرار داشت، دستورات لازم را صادر می کردند.

   سپاه رستگاری حدود هیجده هزار مرکز در سراسر دنیا دارد که در آن ها افراد به وظایف اجتماعی خود عمل می کنند. خدمات آن ها عبارت است از: ایجاد مهمانسراها با غذای ارزان و مسکن، کارخانه ها و مزارع، پرورشگاه ها، خدمات پزشکی روزانه، بیمه های اجتماعی و غیره .