تاريخچه پيدايش آينه

 

     نخستين آينه براي انسان ها برکه هاي آب بود، که در برابر آن مي ايستادند و شکل خود را مي ديدند. اما پس از اين که بشر به کشف فلزات موفق شد، طلا و نقره و برنز را صيقل داد و از آن ها به عنوان اينه استفاده نمود. اکنون قديمي ترين آينه ي عهد باستان که در دست است مربوط به 40 قرن پيش مي باشد. اين اينه فلزي و حاشيه دور آن زرين است.

     استفاده از شيشه به عنوان آينه در قرون اخير را، نخستين مرحله، مارسلين برتوله شيمي دان فرانسوي به کار برد. اين دانشمند با دقت فراوان آينه هاي قديمي را که در خزانه ها به دست آمده بود مطالعه کرد. اين آينه ها عبارت از گوي هاي شيشه اي بوده که درون آن را سرب ريخته بودند . در مصر و ساير نقاط جهان از اندودن سرب به پشت شيشه آينه مي ساختند. در قرن 16 در ونيز آينه هاي خوبي مي ساختند ولي اسرار آن را پنهان مي کردند. از قرن 17 وقتي که شيشه به کمال ترقي خود رسيد در قرن 18- 19 تحولاتي در امر ساختن آينه هم به وجود آمد که از جمله پشت شيشه را با ماده ي نقره اي مي اندودند. آينه اکنون جز استفاده هاي عمومي در دانش فيزيک نيز نقش اساسي دارد