اما مردم برای اعیاد مذهبی همیشه گرد هم جمع می شدند. بازرگانان در انتظار می ماندند تا مردم در گروه های بزرگ جمع شوند و کالاهای آن ها را بخرند و این باعث می شد که بازار مکّاره پدید آید. در حقیقت کلمه ی "فر" که لفظ انگلیسی بازار مکّاره است از کلمه ی لاتینی "فریا" به معنی روز جشن یا روز تعطیل اخذ شده است.

   مصریان هنگامی که در اطراف گورهایشان برای انجام تشریفات مذهبی گرد می آمدند، بازار خرید و فروش نیز تشکیل می دادند.

   یونانیان بازار مکّاره و اعیاد خود را برای بزرگداشت خدایان در معبد دلفی برپا می کردند که پیش گوی مشهوری در آن جا اقامت داشت.

   سال ها پیش از بعثت پیامبر اسلام، هزاران تن از مردم به شهر مکّه سفر می کردند که مرکز مذهبی و بازرگانی عرب ها بود و پس از یک هفته انجام مراسم مذهبی و روزه داری، به کار خرید و فروش جواهرات قیمتی، روغن و پوست مشغول می شدند. در هند و چین و ایران و میان اقوام "آزتک" مکزیک مشهور است.

    این بازار در امپراتوری روم ارتباط نزدیک با جشن مذهبی خرمن کوبی داشت. روستاییان محصولات کشاورزی خود را به این جشن های مذهبی می آوردند و در آن جا آن ها را با پارچه و دیگر تولیدات صنعتی مبادله می کردند.

   در روزگاران قدیم فقط تعداد مشخصی از شهرها اجازه داشتند بازار مکّاره تشکیل دهند. این حق را پادشاه و یا امرا به حکّام  شهرها اعطا می کردند.

   بازرگانانی که می خواستند در بازار خرید و فروش کنند باید مقداری پول به حاکم می دادند. مقررات و قوانین ویژه ای برای تشکیل بازار مکّاره وضع می شد که درستکاری از مهم ترین آن ها بود.

    در تمدن های نخستین، جنگجویان هنگامی که به بازار مکّاره می رسیدند جنگ را متوقف می کردند زیرا از نظر آن ها زمین این بازار مقدس بود.

    بازارهای مکّاره که نقش بسیار با ارزشی در پیشرفت تجارت داشتند، تجارت میان شرق و غرب و شمال اروپا را امکان پذیر ساختند.