تاريخچه
اختراع دوچرخه
در سال 1790 ميلادي دستگاهي به وسيلهي كنتدوسواك انگليسي اختراع شد كه از
دوچرخه و تنهاي كه دو چرخ را به هم متصل ميكرد تشكيل يافته بود. يكي از چرخها
در جلو و ديگري در عقب با فاصلهي معيني قرار داشتند و بر روي تنه آن كه بيشتر
شبيه پشت حيوانات بود شخص سوار ميشد و براي به حركت درآوردن آن پاها را به زمين
تكيه ميداد و به جلو ميراند(بدون ركاب).
در سال 1818 شارل فرديك سائوئربرون آلماني در اين دوچرخه ابتدايي اصلاحات
به عمل آورد كه عبارت بودند از گذاردن نشيمن فنردار و چرخ جلو مفصلدار كه به
اطراف ميچرخيد اين اختراع به زودي مورد توجه مردم واقع گرديد و حتى آوازهي آن در
اروپا و امريكا پيچيده ولي بعدها به علت مضحكه قرار گرفتن و خنديدن مردم به اين
وسيله از آن رويگردان شدند.
در سال 1842 مكميلان اسكاتلندي دوچرخهاي ساخت كه از دوچرخهي قبلي
كاملتر بود و 70 كيلومتر راه را در مدت دو روز ميتوانستند با آن بپيمايند. در
سال 1852 يك نفر آلماني به نام فيليپموريتسفيشر توانست دوچرخهاي بسازد كه به
چرخ جلوي آن دو عدد ركاب وصل شده بود و تقريباً در همان ايام يك نفر فرانسوي به
نام ارنستميشو نيز
دوچرخهي مشابهي ساخت.
در سال 1861 پيير ميشو كه كالسكهساز فرانسوي بود براي دوچرخه يك نوع ركاب
ساخت كه پاها روي آن قرار ميگرفت و كمك ركاب ان به شكل اهرم بود و چرخها را به
حركت درميآورد. اين دوچرخه مورد توجه مردم قرار گرفت. به طوريكه تا چهار سال بعد
400 دستگاه از آن را ساخت و به فروش رساند.
پييرميشو براي اينكه سرعت دوچرخه را زيادتر كند چرخ جلوي آن را كه خيلي بزرگ و چرخ عقبي را كوچكتر ساخت. در سال 1869 مخترعي به نام سوريره فرانسوي با كمك گلولههاي فولادي دوچرخه را به حركت درميآورد همچنين يك نفر سرعتساز به نام گيلمه براي دوچرخه ركابي ساخت كه با زنجير به چرخ جلو متصل بود. چرخهاي پردهدار و طوقهدار به وسيلهي گئوپر اختراع شد و پس از چندي براي دوچرخه ترمز نيز اختراع كردند. لاوسون هم در سال 1880 ركاب و نصب زنجير را بين دوچرخه قرار دادو به وسيلهي استارلي انگليسي ركاب با زنجير به چرخ عقب متصل گرديد. تحول و اصلاحات مهميرا كه در دوچرخه صورت گرفت به وسيلهي يك نفر دامپزشك ايرلند شمالي به نام جانبويددنلوپ بود، براي اينكه دوچرخه به نرمي و با سرعت حركت كند از كائوچو دو لولهي خالي ساخت كه آن را از هوا پر ميكرد و به دور چرخها وصل مينمود.
اين پوشش خيلي زود به تعمير احتياج پيدا ميكرد تا اينكه در سال 1890 برادران ميشلن براي اولين بار براي چرخها پوشش لاستيكي ساختند كه با اين عمل ساختمان لاستيك دوچرخه هم كاملتر گرديد.
مردم كشورهاي اروپايي از اين وسيلهي نقليه كه اينك كاملتر شده بود استقبال عجيبي به عمل آوردند. در امريكا نيز از دوچرخه استقبال زيادي به عمل آمد و اين استقبال به سراسر جهان گسترش پيدا كرد، بهطوري كه جادهها و مكانهايي كه تا آن موقع به علت نبودن جاده و يا مقدور نبودن عبور و مرور قطار و وسايل ديگر ناشناخته مانده بود، در اختيار دوچرخه سواران قرار گرفت و مكانهاي زيادي در نقاط مختلف مورد بازديد و مسافرت ميليونها نفر قرار گرفت. امروز نيز علاوه براستفادههاي شخصي از اين وسيلهي نقليه در تمام كشورهاي جهان تغييرات ديگري از نظر تكنيك و سرعت در آن به وجود آمده كه در مسابقات بينالمللي و حتى رفت و آمد بين شهري مورد استفاده قرار ميگيرد.
