تاريخچهي
اختراع شمع
از زمانهاي بسيار قديم در بين مردم آفريقاي شمالي رسم چنين بود كه مقداري
از دانههاي روغني را در ظروف سفالين ميريختند و به منظور روشنايي از آن استفاده
ميكردند تا اينكه بعداً هم يك شاخه چوب نازك از بين دانههاي روغني عبور دادند ،
تا عمل سوختن به نحو بهتري انجام گرفت.
در حدود اوائل قرن دوم ميلادي روميان و يونانيان قديم شاخهها نازكي را در
موم و زفت جا ميدادند و از روشنايي آن استفاده ميكردند تا اينكه فينيقيها در
چهار صد ميلادي به ساختن شمع موفق شدند. اين شمع فقط جنبهي اشرافي داشت و فقط
براي روشن كردن كليساها مورد استفاده قرار ميگرفت و در دسترس عموم نبود.
در قرن 16 ميلادي مغز ني را در ميان پيه(چربي حيوانات) جا ميدادند و بعد
از آن به جاي مغز ني از شاخههاي نازك استفاده ميكردند و در قرن هيجدهم از روغن
(بالن دريايي) با مواد ديگري، در ساختن شمع استفاده نمودند و در نتيجه ساختن
شمعها رواج يافت و در سال 1823 شمعهاي گچي و پارافيني ساخته شد. 