تاريخچه اختراع اتومبيل

 

     در سال 1600 ميلادي سيمون‌ستوين هلندي يك ارابه بدون اسب ساخت كه 28 نفر برآن سوار مي‌شدند و 68 كيلومتر راه را در مدت دو ساعت مي‌پيمود. عامل حركت آن باد بود چون بادبان‌هايي بر فراز آن نصب شده بود.

     در سال 1840 ارابه‌اي در فرانسه اختراع شد كه با نيروي فنرهاي بزرگ شبيه فنر ساعت حركت مي‌كرد كه به واسطه‌ي داشتن سرعت زياد همان روز آزمايش متوقف شد.

      در اواخر قرن 18 ارابه‌هايي ساخته شد كه با نيروي بخار حركت مي‌كرد، اما سرعت اين ارابه بسيار كند و از طرفي با سر و صداي زيادي همراه بود.

     بالاخره در شب نوئل سال 1801 تره‌وئينگ انگليسي موفق به ساختن ارابه‌اي گرديد كه قادر به حمل تعداد زيادي مسافر بود به طوري كه در آغاز همان سال عده‌اي از مردم سوار بر اين ارابه شده و تا مركز شهر حركت كردند.

     از سال 1833 به بعد ارابه‌هاي بخار فراواني به كار افتاد اما به واسطه‌ي مخالفت صاحبان راه‌آهن و تبليغات كليسا جلوي ترقي اتومبيل تا مدت زماني گرفته شد. حتى اجازه‌ي سرعت بيش از 5 كيلومتر به اتومبيل‌ها داده نشد. در سال 1863 اولين اتومبيل اختراعي، لنوآر از خانه‌ي مخترع آن خارج شد و در جاده‌ي زوانويل‌پولون به راه افتاد اين وسيله نقليه با اين‌كه نويد پيدايش وسيله‌ي نقليه‌ي موتوري را مي‌داد اما با استقبال مردم روبه‌رو نشد، ولي در عوض از موتور انفجاري آن كه در آغاز با گاز به حركت در‌مي‌آمد و بعداً با مواد نفتي كار مي‌كرد، به جاي ماشين وات استفاده كردند.

     موتور مزبور كامل نبود اما مخترع ديگري به نام آلفونس‌بودوروشاس در سال 1862 نوعي موتور انفجاري چهار زمانه پيشنهاد كرد ولي از اين اختراع هم كسي استقبال ننمود و چون خود مخترع ، سرمايه نداشت اين موتور مفيد بي‌استفاده ماند. تا اين‌كه در سال 1878 توسط نيگلا ‌اوگوست ‌اوتو موتور چهار زمانه‌ي انفجاري شبيه اختراع بودوروشاس ساخت و آن را به معرض نمايش گذاشت. اين موتور از لحاظ قدرت بر موتور لنوآر برتري داشت و مصرف سوختش هم كم‌تر بود.

     در سال 1882 يك نفر مهندس فرانسوي به نام ادوارد دلامار وبوتويل كشوهاي توزيع گاز را برداشت و به جايش سوپاپ قرار داد از اين موتورها كه به نام اوتو بود استقبال فراواني به عمل آمد، اما نه براي وسيله‌ي نقليه بلكه براي استفاده به جاي ماشين وات.

     در سال 1878 قدرت موتورها بيش از 14 اسب بخار نبود لكن در سال 1889 به صد و در سال 1900 برخي از آن‌ها به 1000 اسب قدرت رسيد. در سال 1872 نوعي موتور انفجاري توسط جرج‌برايتون امريكايي كه دو زمانه كار مي‌كرد اختراع شد. هم‌چنين توسط گوتينگ آلماني نوعي موتورهاي دو زمانه با قدرت كمتر ساخته شد كه بعدها از آن‌ها براي موتور سيكلت‌ها استفاده كردند. موضوعي كه در امر به كار انداختن موتورهاي جديد انفجاري بسيار مهم به نظر مي رسيد اين بود كه : بتوانند به سوخت و انرژي جديد دست يابند.

     زيرا كليه‌ي موتورها با الكل و يا با گاز كار مي‌كردند، لذا خرجشان زياد بود بنابراين يافتن راه‌حل‌هاي تازه، بسيار مهم به نظر مي‌رسيد. تا اين‌كه بنزين را كه يك ماده‌ي بي‌مصرف بود كشف كردند. توجه لنوآ و اوتو به سوي اين ماده جلب شد. كاربراتور اختراع شد. تا اين‌كه بنزين را كه يك ماده‌ي بي‌مصرف بود كشف كردند و توجه لنوآ و اوتو به سوي اين ماده جلب شد.

     كاربراتور اختراع شد تا سرانجام در سال 1889 اولين موتور بنزيني را به‌كار انداختند و بعد هم موتورهايي ساخته شد كه با نفت سياه كار مي‌كردند و از لحاظ اقتصادي اين موتورها برموتورهاي گازي برتري داشتند. و در سال 1885 يك نفر به نام زيكفريدماركوني آلماني اتومبيلي اختراع كرد كه با نفت سوخت آن تأمين مي‌شد.اما چون موتورش خيلي صدا مي‌كرد شهرباني از ساختن اين قبيل كالاسكه‌ها جلوگيري به عمل آورد.

      دايملر آلماني با موتور خود، موتورسيكلت را اختراع نمود و با همان موتور لوكوموتيوي را كه چند واگن داشت به حركت درآورد و در به‌كار انداختن كشتي هم از اين موتور استفاده مي‌كرد. دايملر در سال 1890 يك اتومبيل واقعي اختراع كرد كه عبارت از يك موتور سبكي بود كه براي به حركت درآوردن وسايل نقليه بسيار مفيد بود. اتومبيل دايملر جاي دو سرنشين را داشت و سرعتش در هر ساعت 125 كيلومتر بود ولي جعبه دنده نداشت، از اين وسيله هم استقبال نشد.

      در سال 1831 دليجان‌هاي موتوري ساخته شدند. هم‌چنين در سال 1836 از اين نوع دليجان‌هاي موتوري بين لندن و حومه در حركت بودند. در سال 1826 شركت‌هاي دايملر و بنز به هم پيوستند در نتيجه ترقيات فراواني نصيب آن‌ها شد. در بين سال‌هاي 1907-1908 يك اتومبيل بنز در قاره‌ي آفريقا از بندر دارالسلام تا بندر سواكين را پيمود در سال 1908 يك اتومبيل پروتوس ساخت كه قاره‌ي امريكا را از شرق به غرب طي كرد. چندي بعد همين اتومبيل از  پطرزبورك تا بندر ولادي‌وستك را پيمود و در همين سال‌ها سراسر قاره‌ي اروپا با اتومبيل طي شد. در ساختن موتورهاي اتومبيل كوشش‌هاي فراواني به عمل مي‌آوردند و تا جايي‌كه مي‌توانستند از وزن اضافي موتورها مي‌كاستند و بر قدرتش مي‌افزودند.

     در سال 1834 شارل‌دي‌تيز ماشيني اختراع كرد كه با بخار حركت مي‌كرد و بين پاريس و سن‌ژرمن در حركت بود.

      اتومبيل‌هاي ساخت كارل‌بنز ساعتي 10 تا 15 كيلومتر سرعت داشنتد و اولين كارخانه اتومبيل سازي جهان توسط مخترع آلماني تأسيس گشت. كاربراتور، كلاج، رادياتور از جمله وسايلي بودند كه در اتومبيل اختراعي آلماني به‌كار رفته بود. سرعت اتومبيل‌ها روزبه‌روز افزون‌تر مي‌شد و در مسابقه‌هايي كه در سال 1893 ترتيب داده شده بود 102 اتومبيل(نفتي، بخاري، بنزيني، برقي و ...) شركت داشتند. در نتيجه اتومبيل‌هايي كه موتور دايملر را داشتند، مسابقه را بردند. و در سال 1904  فورد آمريكايي ركورد سرعت را به‌دست آورد و سرعت اتومبيل ساخت هانري فورد معادل 150 كيلومتر در ساعت بود. در سال 1911 در پنسيلوانيا يك اتومبيل بنز به سرعت معادل 230 كيلومتر در ساعت رفت و اين سرعت را از خود به جا گذاشت.

      اختراع موتور ديزل توسط رودلف‌ديزل در سال 1892 صورت گرفت و تحول عظيمي در جهان صنعت پديد آورد و بر بخار و الكتريسيته غلبه كرد. در صرفه‌جويي و سادگي هم بسيار جالب بود زيرا در موتورهاي بخار 12 درصد و در موتورهاي احتراقي 17 درصد و در ديزل 32 درصد از انرژي كل به‌دست مي‌آمد.  

      اين موتورها در ابتدا بسيار بزرگ و سنگين بودند تا اين‌كه هوگوچونگرز با كوشش بسيار خود موتورهاي ديزل را اصلاح كرد و از لحاظ حجم و وزن كوچك‌تر نمود تا جايي كه در سال 1928 ميلادي در به كار انداختن كشتي‌ها و هواپيماها از اين موتور استفاده كردند. ماده‌ي سوخت آن گازوئيل بود.به طور كلي موتور ديزل در صنعت اتومبيل سازي بزرگ‌ترين تحول و تكامل را پديد آورد.

      استفاده از لاستيك براي چرخ‌هاي اتومبيل عامل مؤثري در تكامل اتومبيل بود، زيرا اگر اين ماده در اتومبيل‌ها به كار نمي‌رفت شايد امروز اين وسيله‌هاي تندرو وجود نداشتند. در سال 1912 چرخ‌هاي الكتريكي در اتومبيل‌ها مورد استفاده قرار مي‌گرفت و صنعت اتومبيل‌سازي تحول عظيمي در زندگي اقتصادي و اجتماعي مردم پديد آورد.

بازگشت به صفحه قبلي