چگونه یخ خشک پدید آمد؟

 

   اگر گازکربنیک مایع را تا درجه ی معینی سرد کنند و در هم بفشرند، این گاز به صورت یک جسم جامد و سفید رنگی شبیه برف در می آید. چنین فرآورده ای یخ خشک نامیده می شود. اکنون بیایید و داستان یخ خشک را بشنوید:

   بیش از صد سال پیش دانشمندان موفق شدند گازکربنیک جامد تهیه کنند. این ماده شبیه برف است و در دمای 42 درجه زیر صفر به دست می آید.

   آنگاه این موضوع مورد توجه قرار گرفت و دیدند گازکربنیک جامد برای هدف های سرد سازی بسیار مفید است. ولی یک اشکال بزرگ در کار بود و آن این که گاز کربنیک جامد پس از زمان کوتاهی مجدداً به صورت مایع درآمده، خاصیت سرد سازی خود را از دست می دهد. رفته رفته چاره ی این مشکل هم پیدا شد و دانشمندان فهمیدند که برای مهار کردن گازکربنیک جامد، باید از مایعات مخصوصی استفاده کرد. یعنی مایعاتی که مانند الکل، دمای انجمادشان بسیار پایین است. از این رو آمدند و گازکربنیک جامد را با الکل درآمیختند و به نام یخ خشک به بازار عرضه کردند. علت این نامگذاری آن است که یخ خشک مانند یخ های معمولی آب نمی شود، بلکه به صورت گاز درآمده در هوا پخش می گردد. سرمای ناشی از یخ خشک به مراتب پایین تر از یخ های معمولی است. نخستین مصرف مهم یخ خشک در بسته بندی های بستنی بود. اما امروزه انواع خوراکی های فاسد شدنی، مانند ماهی و گوشت را با استفاده از یخ خشک هزاران کیلومتر حمل می کنند بی آن که کوچک ترین آسیبی بر آن ها وارد آید. همین گونه تخم مرغ را نیز در سرمای حاصل از یخ خشک نگه داری و بدین وسیله از فاسد شدنش جلوگیری می کنند. گل فروشان نیز برای جلوگیری از باز شدن غنچه های گل آن ها را در میان گازکربنیک نگه می دارند. در چنین جایی غنچه ها تا سه روز به حال خود باقی می مانند و هرگز نمی شکنند.