چگونه قهوه کشف شد؟
مانند خیلی چیزهای دیگر
سرآغاز کشف قهوه نیز در افسانه های کهن به صورت معما باقی مانده است. هنوز کسی نمی
داند که چه کسی در جهان نخستین فنجان قهوه را نوش جان کرد! در افسانه ای چنین آمده
که هزارانت سال پیش شخصی از اهالی حبشه ناگهان بویی به مشامش رسید که از درخت سوخته
ای برمی خاست. پیش رفت و از دانه هایی که بر آن درخت بود تعدادی چید و در دهان
گذاشت. پس از اندکی جویدن، از طعم آن نیز خوشش آمد. سپس به این فکر افتاد که با دم
کردن آن، نوشابه ای درست کند و بدین گونه بود که قهوه پدید آمد. البته ما این را می
دانیم که حبشیان که در افریقای شرقی می زیستند، نخستین مردمی بودند که از قهوه
استفاده کردند. تا قرن پانزدهم، تنها افریقای شرقی بود که به کشت و پرورش درخت قهوه
می پرداخت. سپس نهال قهوه را به عربستان بردند و تا دویست سال یمن که سرزمینی در
جنوب عربستان است، قهوه ی جهان را فراهم می کرد. در قرن 17 هلندی ها به کشف قهوه در
جاوه دست زدند. جاوه یکی از جزایر اندونزی است. هلندی ها به جند کشور استوایی نیز
نهال قهوه را صادر کردند. سپس انگلیسی ها درخت قهوه را به جزیره ی ژامائیک بردند.
از آن جا این درخت به امریکای جنوبی و مرکزی هم رسید. درخت قهوه تقریباً در تمام
مناطق استوایی عمل می آید. ولی اگر زمینی تقریباً در بلندی قرار گرفته باشد و زه
کشی خوبی هم داشته باشد، بسیار مناسب تر است. چنین زمین و آب و هوایی در تپه های
پست کشور برزیل به خوبی یافت می شود. به همین دلیل است که اکنون سه چهارم قهوه ی
جهان در این کشور تولید می گردد. در برزیل کشتزارهای وسیعی وجود دارد که برخی از آن
ها دارای میلیون ها درخت قهوه هستند. قهوه در ونزوئلا، کلمبیا، گواتمالا و مکزیک
نیز به حد وفور تولید می شود. در جاوه و قسمتی از جزایر هند غربی هم کشت قهوه رایج
است. در گذشته قهوه را یا به نام «جاوه» یا «موکا» می خواندند ولی امروزه دیگر این
نامگذاری صحیح نمی باشد زیرا قهوه در مناطق بسیار دیگری هم تولید می شود. با این
همه حتی برزیل هم قهوه ی معروفی به نام «قهوه ی جاوه یا موکا» را تولید می کند.
انواع دیگر قهوه عبارتند از: قهوه ی ریو و قهوه ی سانتُس.
بزرگ ترین بندر تولید کننده ی قهوه
در جهان بندر سانتُس واقع در کشور برزیل است.
پرورش نهال
قهوه به وسیله ی کاشتن هسته ی میوه ای شبیه به گیلاس انجام می گیرد. این میوه از
بوته ای می روید که برگ های آن بسیار براق است. اکنون بیش از بیست و پنج نوع قهوه
وجود دارد که در مناطق استوایی به حالت وحشی می رویند. تنها دو نوع از آن ها میوه
ای با بویی خاص دارند که چون بر روی آتش برشته شوند طعم و بویی پیدا می کنند که
مطبوع طبع ماست.