نخستین لغت نامه ی انگلیسی را چه کسی نوشت؟

 

   واژه ی دیکشنری در انگلیسی از واژه ی دیکسیوناریوس گرفته شده که در زبان لاتینی به معنای"مجموعه ی لغات" است. این واژه را یک دانشمند انگلیسی به نام"جان گارلند" در 1225 عنوان کتاب خطی قرار داد که در آن، واژه ای لاتینی برای از بر کردن مردم، گرد آمده بود. تا 300 سال بعد ، هنوز هیچ لغت نامه ای برای واژه های انگلیسی وجود نداشت. بیشتر لغت نامه ها بدین منظور تهیه می شد که مردم بتوانند زبان لاتینی را فراگیرند. این لغت نامه ها را به اسامی جالب و گوناگونی می خواندند، مانند: گلستان واژه ها و مخزن برای خردسالان.

   سرانجام سال 1552 فرا رسید در آن سال نخستین لغت نامه ی واقعی انگلیسی پدید آمد. این کتاب تألیف مردی بود به نام "ریچارد هولوثت" و کتابش یک عنوان لاتینی بسیار طولانی داشت. تنها چیزی که این کتاب را از دیگر لغت نامه ها ممتاز می نمود، شیوه ی واژه نگاری آن بود. یعنی نخست واژه ای انگلیسی به زبان انگلیسی به زبان انگلیسی معنا می شد و آنگاه ترجمه ی لاتینی آن نیز به کار می رفت.

   بنابراین می توان لغت نامه ی مزبور را نخستین لغت نامه ی انگلیسی به شمار آورد. این کتاب با داشتن 26000 واژه در آن زمان بسیار مورد توجه قرار گرفت، ولی در ضمن خیلی هم گران قیمت بود. از این رو طولی نکشید که لغت نامه های کوچک تری عرضه شد تا افراد کم بضاعت هم بتوانند از لغت نامه بهره ببرند.

   در آن روزها نویسندگان کتاب لغت، کوشش برای جمع آوری همه ی واژه ها نداشتند. بلکه تنها به توضیح واژه های مشکل می پرداختند. نخستین کتابی که با عنوان«دیکشنری انگلیسی» نوشته شد، لغت نامه ی "هنری کوکرام" بود که در 1623 عرضه گردید. در سال 1807 در ایالات متحده ی امریکا "نوآوبستر" به تهیه ی لغت نامه ای بزرگ دست زد که آن را در سال 1828 به چاپ رسانید. لغت نامه ی "وبستر" دارای 12000 وازه و 40000 معنا بود و هرگز در لغت نامه های پیشین نظیرش، دیده نمی شود. "وبستر" در رسم الخطّ (طرز نوشتن) لغات نیز تسهیلاتی فراهم آورد. از این رو می بینیم که آمریکایی ها برخی از واژه ها را ساده تر از انگلیسی ها می نویسند. مانند این واژه: color (امریکایی)،    colour (انگلیسی).