انسان از کي خانه ساخت؟

هر خانه اي، مکاني است که در آن زندگي مي کنيم. انسان ها نيز در آغاز، چون ديگر جانوران، پناه گاهي امن براي خود مي جستند، آن ها در پناه گاه خوبي زندگي مي کردند و آن را چون «خانه» مي پنداشتند.

بعد ها انسان کوشيد محل زندگي خود را از راه هاي گوناگون بهتر سازد. ما نمي دانيم چگونه خانه اي در آغاز وجود داشت، اما دو گونه خانه ابتدايي عبارت است از خانه ي درختي و خانه ي غاري.

در مناطق گرم، انسان ابتدايي مي توانست روي درخت زندگي کند. او قادر بود شاخه هاي درخت را خم کند و آن را به شکل چارچوبي درآورد، آن گاه شاخه ها را به هم گره بزند يا ببافد و بعد روي شاخه ها را با دسته هاي به هم پيوسته علف بپوشاند. در اين گونه خانه ها انسان ابتدايي از آفتاب، باران، سيل و جانوران وحشي که نمي توانستند از درخت بالا بروند، در امان بود.

اما در مناطق سرد، «خانه ي درختي» مفيد نبود. بنابراين انسان از غار استفاده مي کرد. در دهانه ي غار هم آتش روشن مي نمود. انسان غار نشين نخستين درس خود در خانه سازي را از ساختن ديوار موقت دهانه غار آموخت. او سنگ ها را بر هم مي نهاد و در ورودي غار را مي ساخت.

گام بعدي اين بود که با حفاري در دامنه ي تپه اي غاري بسازد. قدم بعد از آن، يافتن گودالي در مناطق خشک و وسيع کردن گودال و مرتفع کردن ديوارهاي آن با سنگ بود.

در بخش هاي گوناگون دنيا، خانه سازي بنا بر تنوع آب و هوا و فعاليت مردم آغاز شد.