از چه وقت فلز به کار رفت؟
حدود شش هزار سال پیش انسان در دوره ای زندگی می کرد که ما آن را دوره ی عصر سنگ
یا عصر حجر می گوییم. این نامگذاری بدین علت است که بیشتر ابزارهایی که طی آن دوره
ساخته شد، از سنگ بود و انسان هنوز نیاموخته بود که از فلز استفاده کند.
احتمالاً مس و طلا از نخستین
فلزای بودند که انسان استفاده از آن ها را آموخته بود.
علت این بود که این دو فلز همچون آهن در طبیعت به حالت آزاد یافت می شدند.
انسان تکه هایی از مس و طلا را می یافت و قادر بود بدون ذوب کردن، آن ها را با چکش
کاری به اشکال دل خواه درآورد.
ما تاریخ کشف استفاد از این فلزات را دقیقاً نمی دانیم، اما مسلماً مس از
5000 سال پیش از میلاد و طلا تقریباً از 4000 سال پیش از میلاد مورد استفاده واقع
می شد.
در حدود 3000 سال پیش از میلاد، انسان چیزهای مهمی درباره ی استفاده از
فلزات آموخت. در این هنگام دو فلز نقره و سرب نیز کشف شده بودند، اما از مس به سبب
فراوانی و مقاومت ، بیشتر استفاده می شد.
انسان نخست آموخت که از فلزات، کاسه و ابزار و سلاح بسازد. هم چنان که
استفاده از فلزات را فرا گرفت، روش ذوب کردن، چدن ریزی و گدازگری ان را نیز کشف
کرد؛ هم چنین قادر شد مس را از سنگ معدن آن که بسیار فراوان تر از مس خالص بود،
استخراج کند.
بعدها انسان قلع را کشف کرد و آموخت که مس را با قلع ممزوج کرده، از آن
برنز تهیه کند. طی سال های 3500 تا 1200 پیش از میلاد، برنز مهم ترین موادی بود که
برای ساختن ابزار و اسلحه به کار می رفت. این دوره را عصر برنز می نامند.
مدت ها پیش از آن که انسان آهن را از سنگ معدن استخراج کند، آن را از روی
سنگ های آسمانی می شناخت. حدود سال 1200 پیش از میلاد انسان آموخته بود که چگونه
از آهن استفاده کند و این دانش در تمام دنیای آن روز گسترش یافت. آهن در اکثر
موارد جایگزین برنز شد و این آغاز عصر آهن بود.
رومی ها هفت فلز را شناخته بودند: طلا، مس ، نقره، سرب، قلع، آهن و جیوه.