نخستین کشتی اقیانوس پیما کدام بود؟

 

    اگر چه هنوز از کشتی برای عبور از اقیانوس استفاده می کنند، اما امروزه بیشترین سفرهای اقیانوسی با هواپیما انجام می شود.

   نخستین سفر در اقیانوس اطلس در سال 1816 آغاز شد و نخستین خط کشتی رانی که مرتب در رفت و آمد بود خط "توپ سیاه" نیویورک بود.

   کشتی های توپ سیاه میان نیویورک و لیورپول در رفت و آمد بودند. به زودی پس از آن، خطوط دیگری وارد گود شدند.

   کشتی های خطوط کشتی رانی نخستین را کشتی پاکتی می نامیدند، چون پاکت های پستی نیز همراه مسافران با این کشتی حمل می شد و چندان راحت نبود. مسافران درجه یک فقط یک اتاق کوچک داشتند و مسافران درجه ی پایین تر که به آن ها "مسافران عرشه ای" می گفتند اتاقی نداشتند و روی تخته های خشنی می خوابیدند که در سه ردیف روی هم قرار گرفته بود و فضای اندکی داشت.

   در بعضی از خطوط کشتی رانی، مسافران عرشه ای باید غذایشان را همراه می آوردند و پیش از آن که در کشتی سوار شوند ظرف خوراک خود را نشان می دادند. غذای این مسافران عبارت بود از بیسکویت، آرد گندم، سیب زمینی، چای، شکر، شیره، دو قطعه گوشت، کتری حلبی، تابه، لیوان، قوری چای، کارد، چنگال و قاشق. برای تأمین شیر و غذای بیشتر کشتی های پاکتی، گاو شیرده و تعدادی مرغ و جوجه همراه داشتند.

   نخستین کشتی اقیانوس پیمای با قدرت بخار که از اقیانوس اطلس عبور کرد، کشتی امریکایی"ساوانا" بود. سال 1819 این کشتی سفر خود را از ساوانا به لیورپول آغاز کرد که بیست و نه روز طول کشید. ساوانا برای حرکت بیشتر از بادبان استفاده می کرد و فقط وقتی که باد نمی وزید، از قدرت بخار بهره می گرفت.

   چون ملوانان به موتورهای بخار جدید اعتماد نداشتند در کشتی های بخاری از بادبان نیز استفاده می کردند. آن ها می ترسیدند که شاید موتور بخار در وسط اقیانوس از کار بیفتد و یا سوخت تمام شود.

   یکی از مشهورترین کشتی های بخار اولیه، کشتی" شرق بزرگ" بود. این کشتی چرخ های متحرک و پروانه داشت. طول آن 200 متر و عرض آن حدود 24 متر بود و بزرگ ترین کشتی زمان خود محسوب می شد.