قلم اختراع کیست؟
هنر نوشتن
یکی از مهم ترین عوامل پیشرفت تمدن بود. نوشتن، بشر را توانا ساخت تا اندیشه ها و
کارهای خود را ثبت کند. پیش از آن که قلم ساخته شود نوشتن با وسایل گوناگونی انجام
می گرفت. برای مثال، انسان های نخستین از سنگ چخماقی که نوکی تیز داشت استفاده می
کردند . بدین وسیله آنان مطالب و تصویر های خود را بر روی دیوار غارها حک می کردند.
برای نوشتن حتی روزگاری از نوک انگشتان نیز استفاده می کردند. بدین صورت که انگشت
خود را در شیره ی درختان یا خون حیوانی فرو می بردند و با آن می نوشتند. مدت ها از
این گذشت تا این که کلوخ یا تکه هایی از گچ را برداشتند و برای نوشتن از آن ها
استفاده کردند.
چینی ها نامه های خود را با یک قلم
مویی که از موهای ریز شتر درست شده بود رنگ آمیزی می کردند.
شاید نخستین قلم واقعی به دست
مصریان ساخته شده باشد و آنان تکه ای از مس را که شبیه به نوک قلم های فلزی امروز
بود، به نوک ساقه ای میان خالی، وصل کردند و بدین گونه نخستین قلم را پدید
آوردند.
نخستین نامه ی دست نوشته، از
یونانیان بر جای مانده است که تقریباً به چهار هزار سال پیش مربوط می شود. آن ها
قلمی به کار می بردند که از فلز، استخوان یا عاج درست شده بود و بر روی لوحه های
مومی، چیز می نوشتند. مدتی بعد، از نی های میان خالی، قلم چاکداری درست شد. آن را
در نوعی مرکب فرو می بردند و بر روی پاپیروس که از درختی به همین نام به دست می
آمد، چیز می نوشتند.
چون در قرون وسطا کاغذ عرضه گردید،
مردم متوجه شدند که از پَر بال یا پَر دو مرغانی چون اردک، کلاغ یا قو می توان برای
قلم استفاده کرد. نوک این گونه قلم ها را تیز می کردند و شکافی هم به آن می دادند
تا مرکب از آن به راحتی روی کاغذ سرازیر شود. این هم جالب است که بدانیم در انگلیسی
قلم را "پن" می گویند و از واژه ی "پنا" گرفته شده است و به معنی پَر است. گر چه
قلم پر زیاد کار نمی کرد ولی هزاران سال ابزار نگارش بشر همان بود. حدود سال 1780
در انگلستان، قلم های قلزی پیدا شد. ولی تا چهل سال بعد کسی آن ها را نمی پسندید.
قلم خودنویس، که قلم امروزی ما به شمار می رود برای نخستین بار در ایالات متحده ی
امریکا، بین سال های 1880 و 1890 پیدا شد. سر قلم خودنویس معمولاً از طلای چهارده
عیار ساخته می شود و نوک آن را نیز از فلز ایریدیوم یا فلز اوسمیریدیوم می سازند.
این دو فلز بیسار نرم و سخت هستند و به قلم امکان می دهند تا بدون خراشیدن کاغذ، به
راحتی بنویسد. در داخل خودنویس مخزنی برای نگه داشتن جوهر است که معمولاً از لاستیک
سخت یا پلاستیک ساخته می شود.
قلم خودکار در قرن بیستم اختراع شد.
در سر آن ساچمه ی بسیار ریزی است که حدود نیم میلی متر قطر دارد و از فولاد زرد
رنگی ساخته می شود. هنگام کشیدن خودکار بر روی کاغذ، ساچمه در جای خود می غلتد و با
خود مایعی را که درون قلم ذخیره شده، بیرون می آورد و می
نویسد.