عطر پدیده ی دست کیست؟

    عطر از زمان های بسیار قدیم به کار می رفته. گویا از زمانی که نوع بشر پیدا شده عطر هم پیوسته مورد استفاده ی او بوده است. واژه ی انگلیسی عطر (perfume) از یک واژه ی لاتینی گرفته شده (fumus) که معنای "دود" را دارد. بنابراین شاید بتوان گفت که در روزگار قدیم بوی عطر از دود دادن برخی چوب های خوش بو تولید می شده است.

   مصریان بیش از 5000 سال پیش عطر را به کار می بردند. ولی نخستین مردمی که از گلبرگ های گل سرخ، گلاب گرفتند، عرب ها بودند. آنان حدود 1300 سال پیش برای نخستین بار این کار را کردند. عرب ها نه تنها گلاب را چون عطر به کار می بردند بلکه از آن به عنوان دارو نیز استفاده می کردند. عطر گل نیز یکی از عطرهای اصیل و قدیمی است. عطر گل یعنی: «روغن اصلی و اسانس گل». از گلزاری به وسعت یک هکتار متر مربع، حدود دو تُن گلبرگ به دست می آید. آنگاه از این همه گلبرگ فقط می توان یک کیلو عطر گرفت. پس عجیب نیست اگر می بینید یک مثقال عطر واقعی گل را گران می فروشند. گل هایی مانند گل سرخ، بنفشه، یاس، بهارنارنج و نرگس منبعی برای بهترین عطرها به شمار می روند.

   عطر را از سایر چیزها غیر از گل نیز می گیرند. مثلاً: از برخی چوب ها مانند چوب صندل و چوب سرو نیز می توان عطر گرفت. از برخی برگ ها چون: نعناع صحرایی، شمعدانی و نوعی سنبل و هم چنین از برخی ریشه ها مانند: زنجبیل و ریشه ی زنبق نیز عطر می سازند.