چگونه نژادهای بشر گوناگون شد؟
دانشمندان دلایلی دارند
که می گویند: پیدایش بشر در یک مکان معین بوده و همه ی نژادهای بشری از یک نیای
مشترک به وجود آمده اند. نیای مشترک بشر، آن گونه که برخی از دانشمندان گفته اند،
بسیار شبیه به بشر امروزی بوده و جای پیدایشش نیز در آسیا پنداشته می
شود.
برخی دیگر از دانشمندان
معتقدند که بشر های ابتدایی در چند محل متفاوت و در زمان های مختلفی پدید آمده اند.
حدود 500 هزار سال پیش در آسیای غربی اجداد بشر، در گروه های کوچکی زندگی می کردند.
در این گروه های کوچک و از هم جدا، نخستین علائم اختلاف در شکل سر، کاسه ی چشم و یا
اختلاف در ساختمان بدن پدید آمد. سپس این گروه ها در جستجوی جاهای جدیدی برای زندگی
خود برآمدند. حدود 300 هزار سال پیش، چند گروه از انسان هایی که در آسیای غربی می
زیستند به طرف جنوب شرقی یعنی اندونزی، به راه افتادند. برخی هم رو به شمال، به طرف
چین حرکت کردند. اندکی بعد، مهاجرت دیگری رخ داد و انسان ها به سایر نقاط زمین کوچ
کردند. برخی از آن ها به علل گوناگون تغییر شکل دادند و برخی دیگر با هم
درآمیختند.
محققان جدید می گویند: بشر دارای
سه"ریشه" یا سه بخش عمده است که عبارتند از:
1.
قفقازی: که
شبیه مردمی است که در کوه های قفقاز زندگی می کردند. این ها را دانشمندان قدیم،
نمونه ی نژاد "سفید" می پندارند.
2.
مغولی: که
شبیه مغول هایی است که در مغولستان آسیا می زیستند.
3.
زنگی: که
شبیه سیاهانی است که در مناطق جنگلی آفریقا می زیستند.
دانشمندان
پیشین، بشر را با توجه به رنگ پوستش به پنج گروه تقسیم می کردند. ولی این تقسیم
بندی دیگر پذیرفته نیست، زیرا از رنگ پوست نمی توان به ریشه و گروه اصلی بشر پی
برد. هم چنین هیچ گونه نشان ویژه ی دیگری مانند: شکل سر، نوع خون یا شکل بینی نمی
تواند به تنهایی ما را راهنمایی کند به این که فردی به فلان نژاد بستگی دارد. بلکه
برای این کار لازمست بسیاری از نشانه های ویژه ی بدنی را با هم مورد توجه قرار
دهیم. بنابراین نژاد را می توان به این گونه تعریف کرد:
نژاد عبارتست از گروهی از مردم که
همه با هم برخی ویژگی های مشخص بدنی دارند. این ویژگی ها را آنان از نیاکان خود به
ارث برده اند و همین ویژگی ها آنان را از گروه های دیگر جدا می سازد.