در کجا نخستین موشک به کار رفت؟
آیا تا کنون به آبپاش متحرکی
که روی چمن کار می گذارند، نگاه کرده اید؟ این آبپاش پیوسته گرد خود می چرخد و آن
را به سراسر چمن دایره وار می پاشد. موشک هم بر همین اساس درست شده است. علت چرخیدن
آبپاش متحرک آن است که آب می خواهد با فشار از درون آن بیرون آید. این فشار سبب می
شود که سر آبپاش به جهتی خلاف جهت مسیر آب، انحراف یابد. آن گاه که این عمل تکرار
می شود، سر آبپاش اندکی حرکت کرده و در نتیجه یک گردش دایره وار را پدید می آورد.
اما در موشک این فشار به کمک سوخت های بسیار نیرومند و سریع ایجاد می شود. فشاری که
از انفجار داخل موشک تولید می شود، آن را به جهت مخالف سوق می
دهد.
ما گمان برده ایم که در عصر موشک
زندگی می کنیم زیرا می پنداریم که موشک پدیده ای کاملاً جدید است در حالی که واقعیت
این چنین نیست، زیرا موشک چیزی بود که از زمان های قدیم فکر بشر آن را یافته بود.
چینی ها بیش از 800 سال پیش نوعی موشک ساخته بودند که در مراسم آتش بازی از آنان
استفاده می کردند. سپس کشورهای عربی و هندوستان نیز از وجود آن آگاه شدند. دورترین
اثری که ما از موشک در اروپا به دست آورده ایم مربوط به سال 1256 میلادی می شود.
نخستین باری که موشک در جنگ استفاده شد هنگامی بود که رزمجویان، خدنگ های سوزان خود
را برای آتش زدن خانه های دشمن به فضا پرتاب می کردند. سربازان و کشتی رانان نیز به
منظور دادن علامت به هم دیگر از موشک استفاده می کردند. در 1802 یک افسر انگلیسی
مطالبی راجع به پرتاب موشک به سوی
سربازان انگلیسی در هندوستان خواند. سپس این امر او را برانگیخت که ارتش کشور خود
را با موشک مجهز کند. چندی نگذشت که بیشتر ارتش های اروپا و هم چنین امریکا، موشک
های جنگی را به کار انداختند. در نبرد معروف " لایپزیک" که ناپلئون را شکست داد،
موشک هم به کار می رفت. در جنگ های امریکا، سربازان انگلیسی پایگاه "مک هنری" را در
ساحل "بالتیمور" به وسیله ی موشک بمباران کردند. از این رو می بینیم که در سرود ملی
امریکا جمله ی" درخشش سرخ موشک ها" نیز آمده است. در اثنای قرن 19 با پیشرفت صنعت
توپخانه، توپ را جایگزین موشک کردند. از آن پس دیگر موشک مصرف قابل اهمیتی در جنگ
نداشت، تا روزی که جنگ دوم جهانی درگیر شد. در این جنگ دیدیم که آلمان موشک هایی به
صحنه ی کارزار آورد که به موشک های « وی- 2» شهرت داشتند.