نخستین مردمی که بادبان در کشتی به کار بردند چه کسانی بودند؟

 

    در زمان های بسیار بسیار دور ، انسان چیز مهمی را کشف کرد که به درستی معلوم نیست چه وقت اتفاق افتاد و آن این بود که: هر قایقی به راحتی می توانست در جهت باد حرکت کند.

   تنها چیزی که برای کار نیاز بود، قطعه ای پوست یا پارچه و یا چیزی شبیه به آن بود که روی چوبی عمودی قرار دهند. با چنین بادبانی قایق به راحتی حرکت می کند و نیاز به پارو زدن نیست.

   البته قایقی که بادبان واقعی داشته باشد مزّیت دیگری نیز دارد و آن این که می تواند خلاف جهت باد حرکت کند. برای این کار کافی است بدانید که چگونه با چپ و راست رفتن( زیگزاک) می توانید تغییر مسیر دهید. مدت ها طول کشید تا کشتی و بادبان تشکیل شد.

   در راه استفاده از این گونه بادبان ها گام های چندی به تدریج برداشته شد.

    مصریان کشتی هایی داشتند که در آن هم از پارو استفاده می کردند و هم از بادبان های بسیار بزرگ. آن ها نخست فقط بر روی رود نیل کشتیرانی می کردند، ولی بعدها به دریا نیز وارد شدند، اما بادبان های کشتی های آن ها فقط در بادهای پیوسته کارایی داشت.

    یونانیان و رومیان گونه ای کشتی ساختند که آن را "گالی" نام نهادند. برای راندن کشتی بردگان ناچار بودند پارو بزنند. البته این کشتی ها بادبان هایی نیز داشتند که فقط در بادهای پیوسته کاربرد داشت.

   یونانیان و رومیان نوع دیگری از کشتی نیز ساختند که بدان "کشتی گرد" می گفتند و فقط برای حمل و نقل بار از آن بهره می گرفتند. در آغاز این گونه کشتی تنها یک دکل و یک بادبان داشت، اما در حدود سده ی نخست میلادی در قسمت جلوی کشتی ها یک دکل کوچک با بادبان نصب می شد و نیز بادبانی کوچک در بالای بادبان بزرگ قرار می دادند. این کشتی ها هم نمی توانستند در جهت مخالف باد حرکت کنند، اما بعضی اگر باد از پهلو به آن ها می وزید حرکت می کردند.

   وایکینگ ها نیز کشتی بادبانی ساختند و حدود سال 800 میلادی کشتی هایی با بادبان های بزرگ مربّع شکل داشتند.