نخستین مدرسه در کجا تأسیس شد؟

 

    مدرسه جای یادگیری است. و دارای دو عنصر مهم است: یکی محل معین و دیگری تعدادی کودک که کنار هم برای فراگیری درس، گرد هم می نشینند. مدرسه های امروزی اقتباس از همان مدرسه هایی است که در روم و یونان قدیم وجود داشت. روزی در یونان آوزگاران حرفه ای کودکان را تک تک و به طور خصوصی درس می دادند. در آن روزها آموزش در کلاس مفهومی نداشت.سپس مدتی گذشت، سخنوران و فیلسوفانی که تک تک شاگردان را درس می دادند، به مسافرت پرداختند. آنان برای خود مکان های مینی را برگزیدند و کم کم چیزی شبیه به مدرسه های کنونی به وجود آوردند.

  افلاطون فیلسوف بزرگ یونانی نخستین کسی بود که دوره های سه یا چهار ساله ی آموزشی را ترتیب داد و در مکان معینی تدریس می کرد. این مکان به نام آکادمی خوانده می شد. افلاطون این مدرسه را در محلی به نام "ژیمنازیوم" بر پا کرده بود. این محل در ابتدا جایی برای رژه و عملیات نظامی بود اما سپس به برگزاری مسابقات ورزشی اختصاص یافت. سپس ارسطو آمد و مدرسه ای را در محلی به نام لیسیوم تأسیس کرد. ان جا نیز یک ورزشگاه عمومی دیگر بود.

    حال با توجه به واژه های یونانی آکادمی، ژیمنازیوم و لیسیوم ، این نکته ی جالب را خاطر نشان می کنیم که در زبان آلمانی به دبیرستان می گویند: "گیمنازیوم" ولی در فرانسه آن را "لیسه" و در زبان اسکاتلندی آن را "آکادمی" می خوانند. همان گونه که می بینید موسسه های فرهنگی افلاطون و ارسطو منشأ پیدایش این وازه ها بوده اند. مدرسه هایی که ارسطو و افلاطون داشتند هیچ یک شبیه به مدرسه های امروزی ما نبودند، زیرا آن ها جاهایی بودند که بیشتر بحث و برنامه های سخنرانی در آن ها برپا می شد.

   در حدود سال 250 میلادی یونانیان پی به اهمیت تدریس قواعد زبان بردند. از این رو «مدرسه ی گرامر» تأسیس گردید. امروزه در زبان انگلیسی نیز دبیرستان را « مدرسه ی گرامر» می نامند. مدتی بعد رومی ها که از یونانیان الهام گرفتند، مدرسه هایی برپا کردند که بسیار شبیه به مدرسه های کنونی بود. کودکانی که به این مدرسه ها می رفتند، خود را در محدودیتی سخت احساس می کردند، زیرا صبح زود می بایست از خواب برخیزند، قواعد بسیاری را درباره ی زبان خود بیاموزند، یک زبان خارجی را هم فرا بگیرند و از همه دشوارتر آن که باید خیلی دقیق کار کنند. در غیر این صورت سرو کارشان با شلاق و تنبیه بود.