پيدايش قوهي بخار
لئوناردو داوينچي ايتاليايي ( 1452- 1519 م) ماشين بخار را طراحي كرد و
جيوواني برانكا درصدد يافتن وسايلي بود كه با نيروي بخار حركت كند و عاقبت طرز
ساختمان آن ماشين را در سال 1629 در كتابش نوشت و در سال 1630 هم توسط " ديويد
رامسي" يك ماشين بخار ساخته شد كه در بعضي از كتابهاي تاريخي از آن نام برده شده
است و در سال 1663 دستگاهي توسط ادروادسامرستماركيزا و ورچتر اختراع شد كه براي
بالا بردن آب بهكار ميرفت(تلمبه آب) اما به واسطهي فقر مخترع آن، ساخته نشد.
از سال 1784 تا 1880 براي ماشينهاي دوراني امتياز نامهاي در انگلستان
صادر شد. گر چه مردم براي جلوگيري از استفاده از ماشينهاي بخار پافشاري و سماجت
ميكردند. ليكن ماشين بخار به تدريج جاي خود را در ميان مردم باز كرد به طوري كه
در ظرف 50 سال حدود 10000 ماشين بخار در خود انگلستان ساخته شد (در فرانسه 300
دستگاه و در آلمان فقط يك دستگاه ماشين بخار كار ميكرد). پس از دنيپاپن مخترع
تيرهبخت فرانسوي كه ماشين بخار او را كه روي كشتي نصب شده بود ملاحان از بين
بردند، گونيو به فكر افتاد كه ماشين بخار را روي ارابه به كار بگذارد.
در سال 1788 ويليلم مردوك در انگلستان ماشين بخاري ساخت كه بر روي ارابه
نصب شده بود و در ساختن آن از ماشين بخار وات استفاده كرده بود. در امريكا هم مردي
به نام اوليوهآوانس ارابهاي ساخت كه با موفقيت روبهرو شد. بعد هم
ريچاردترهوئيك و بويانترهوئيك در انگلستان از روي نقشه اوليوهآوانس در سال
1801 ارابهاي ساختند كه با سرعت 16 كيلومتر در ساعت 120 كيلومتر مسافت را پيمود
در سال 1788 ويليامسيمنگتونبيك كشتي تفريحي كه داراي چرخ پردهدار بود، يك ماشين
بخار نصب كرد و كشتي با سرعت چندين برابر سرعت اوليه خود حركت كرد. اين مخترع در
سال 1802 يك كشتي بخار ساخت كه دو كشتي را كه جمعاً 70 تن وزن داشتند بهطور
يدككش در عرش 36 ساعت 35 كيلومتر به دنبال خود كشيد. به طور كلي در آن زمان
كشتيها را از چوب ميساختند تا اينكه در سال1887 توسط"ويلكينستن" يك كشتي آهني
بخار ساخته شد. با اينكه مردم در ابتدا مخالف با اين كشتي آهني بودند و ميگفتند
: چون آهن سنگين است كشتي غرق ميشود و يا اگر سوراخ شود تعمير آن مشكل است و يا
اينكه قطبنما را از حركت باز ميدارد.ليكن در سال 1821 كشتي آهني بخار را ساخته
و به آب انداختند پس از آن هم ساختن كشتيهاي آهني رواج پيدا كرد، اما شكست حتمي
كشتيهاي چوبي و بادباني از سال 1845 شروع شد كه با به آب انداختن كشتي بزرگ
اقيانوس پيماي بريتانياي كبير كه 1200 اسب قدرت داشت تحول عظيمي در تاريخ
كشتيسازي ايجاد گرديد.
ايسامباردبرونل انگليسي كه مهندس شايسته و مجري چندين طرح بزرگ از جمله حفر
كانال زير رودخانهي تايمز بود كشتي بزرگي ساخت به نام گريتاسترن كه تمام سوخت
خود را از اروپا تا استراليا ميتوانست با خود حمل كند و ظرفيت آن 27400 تن بود و
طولش 228 متر و بلندي آن 38 متر بود.
كمكم فن كشتيسازي تكامل پيدا كرد تا جايي كه كشتيهاي صدها هزار تني و
مسافربري بسيار در اقيانوسها به رفت و آمد پرداختند.
كشتي مسافربري كوئيناليزابت به ظرفيت نزديك به 84000 تن و كشتيهاي باري و
نفتكش بيش از 200 هزار تني از آن جملهاند.
با
آغاز قرن بيستم تحول عظيمي در صنعت كشتيسازي و تغيير سيستمهاي سوختي آنها به
وقوع پيوست.
كشتيهاي بخار و سوخت زغال سنگ با پيدايش نفت جاي خود را به كشتيهاي نفتي
دادند( چون هم نفت جاي كمتري را اشغال ميكرد و هم حرارت بيشتري توليد مينمود).
در حال حاضر علاوه بر كشتيهاي عظيم مسافربري و نفتكش شاهد ناوهاي هواپيمابر و ناوهاي جنگي و هزاران نوع ديگر از كشتيها ميباشيم كه زيردرياييهاي اتمي را نيز بايد به اين تعداد اضافه نمود.
