درخشش خورشید از چیست؟

 

     ما چه در شب ستارگان درخشان را بنگریم و چه در روز خورشید را، در هر دو حال به اشیایی نگاه می کنیم که همه از یک جنسند. خورشید در واقع یک ستاره است آن هم نزدیک ترین ستاره به زمین. زندگی به خورشید بستگی دارد و هر گز بدون حرارت آفتاب هیچ چیز زنده ای در زمین پدید نیامده و نمی آید. خورشید صد و چهل و نه میلیون و هفتصد هزار کیلومتر از زمین فاصله دارد. حجم یا جسه ی خورشید یک میلیون و سیصد هزار برابر از زمین بزرگ تر است. با وجود این جالب آن است که خورشید هرگز مانند زمین یک جسم سفت و سخت نمی باشد. زیرا حرارت سطح آن به 093، 6 درجه سانتیگراد می رسد و چنین حرارتی می تواند هر گونه فلز یا سنگ را به گاز تبدیل کند از این رو خورشید باید کُره ای از گاز باشد. سال ها پیش دانشمندان عقیده داشتند که خورشید به این دلیل روشن و با حرارت است که همیشه در حال سوختن می باشد. ولی صدها میلیون سال است که خورشید گرما دارد و هیچ چیزی نمی تواند این همه مدت در حال سوختن باشد. دانشمندان امروزه می گویند که خورشید پیوسته ماده را به انرژی تبدیل می کند. درست است که سوختن ماده، آن را از شکلی به شکل دیگر در می آورد، ولی چون بخواهد به انرژی مبدل شود به مقدار بسیار کمی ماده نیاز دارد. پس از این طریق می توان از حجمی بسیار اندک انرژی بسیار زیادی به دست آورد. مثلاً حدود سی گرم ماده برای ما کافی است تا چنان انرژی تولید کند که بتوان بیش از یک میلیون تن سنگ را با آن بگدازیم.

    بنابراین اگر علم راست بگوید، خورشید دائماً روشن خواهد بود و ماده را به انرژی تبدیل می کند و برای این منظور یک صدم از حجمش کافی است که انرژی پدید آورد که با آن خورشید بتواند برای 150 هزار میلیون سال گرم و روشن باقی بماند.