شنا چگونه آغاز شد؟

 

    انسان مانند برخی از جانوران به طور غریزی شناگر نیست، بلکه باید شنا را بیاموزد.

   ظاهراً انسان با نگاه کردن به جانورانی که از روی غریزه شنا می کنند باید شنا را آموخته باشد و احتمالاض انسان های نخستین برای بقای خود ناچار از فراگرفتن شنا بودند.

   نخستین کوششی که انسان برای شنا کردن به کار بست به تقلید از سگ بود؛ از این رو این گونه شنا را شنای سگی می نامند. پس از آن، انسان در جست و جوی روشی بود که آرامتر و سبک تر شنا کند و بتواند از حرکات دست و پا به طور هماهنگ بهره بگیرد.

   حدود دو هزار سال پیش انسان روشی را در شنا اختراع کرد که امروزه به آن شنای سینه می گوییم.

   روش دیگری که انسان برای شنا اختراع کرد، شنای پهلو بود. در این روش از حرکات قیچی وار پا استفاده می شد. پس از آن روشی رواج یافت که قسمت بالای بازوها را بیرون از آب نگه می داشتند و شنا با سرعت بیشتر انجام می شد.

   روش دیگر شنا، شنای تروجِن است که ابداع کننده ی آن"جان تروجن" انگلیسی بود.وی نخستین بار این روش شنا را در سال 1783 ابداع کرد. در این روش به طور متناوب از ضربه ی بازو و روش قیچی استفاده می کنند. تروجن توانسنت با این روش رکوردهای بسیاری را که قبلاً به جا مانده بود، پشت سر بگذارد و مردم نیز از این روش استقبال کردند.

    روش بعدی برای شنا، روش کرال سینه است و چون هنگام شنا به این روش به نظر می رسد که انسان در حال خزیدن است، لذا به آن را به این نام خوانده اند. "ریچاردکاویل" این روش شنا را از اهالی استرالیا آموخت و در سال 1902 آن را در انگلستان رواج داد. نخست این روش را کرال استرالیایی می نامیدند. کسانی که از این روش استفاده می کردند، رکوردهای زیادی را شکستند. کرال سینه سریع ترین روش برای شنا کردن است.

   شنا در یونان و روم باستان ارزش بسیار داشت و بخشی از آموزش جنگی به شمار می رفت.