چه کسي نخستين ميز را ساخت؟

 

    امروزه تصور خانه ي بدون ميز مشکل است. ميز براي نياز هاي متعددي مورد استفاده قرار مي گيرد: براي غذا خوردن، نوشتن، بازي، کارهاي اداري و خيلي چيزهاي ديگر. به نظر مي رسد چنين ميزهايي از آغاز تمدن وجود داشته است.

    سومريان که نخستين قوم متمدن بودند، ميزهاي کوچکي از سنگ و يا فلز مي ساختند که تا کنون بر جاي مانده است.

   بابليان، آشوريان و تيز مصريان طرز ساختن ميز را از سومريان آموختند.

   مصريان ميزهاي کوچک و کوتاهي مي ساختند که طرح هاي زيبا و استادانه اي داشت.

   يونانيان که چيزهاي بسياري را از تمدن مصريان اقتباس کردند، انواع لوازم خانه و از جمله ميز را تکامل بخشيدند. ميزهاي آن ها از سنگ مرمر، فلز و يا چوب منبتّکاري شده بود.

   پس از يونانيان، روميان نقش موثري در پيشرفت لوازم منزل در سطح بالاتري داشتند. رومي ها نه تنها ميزهايي از فلز و يا چوب مي ساختند، بلکه ميزهاي گرانبهايي مي ساختند که به طرز ظريفي کنده کاري مي شد و آن را با عاج فيل و يا فلزات نفيس زينت مي دادند. آن ها پايه هاي ميز را به شکل مجسمه ي ابوالهول و يا ستون هاي شيار دار و يا چون پاي قوچ و شير مي ساختند.

   رومي ها، عادت داشتند به جاي نشستن در پشت ميز غذا خوري در کنارش بنشينند و به آن تکيه دهند؛ از اين رو ميزها کوتاه بود. اين را بايد اضافه کرد که در قديم فقط ثروتمندان از همه ي انواع ميز بهره مند بودند.

   طي سده ي ميانه انواع ميز پديد آمد مانند: ميز گرد، بيضي شکل و مستطيل. اين ميزها بسيار ساده بودند و روي آن ها را با سفره هاي بلندي که تا کف اتاق مي آمد مي پوشاندند و اين کار مانع از آن مي شد که پايه ميزها ديده شود و از اين ميزها فقط براي غذا خوردن استفاده مي کردند و پس از صرف غذا آن را جمع مي کردند.

   طي سده ي ششم در کاخ هاي ثروتمندان ميزهاي ثابتي در سالن بزرگ مي نهادند. پشت چنين ميزي فقط اشراف مي نشستند و مردم عادي جدا از اشراف و در پشت ميز کوچک تر و يا تخته اي ساده مي نشستند.