اختراع تلويزيون
براي حل مشکلات ديگر اين اختراع شگرف سال ها وقت جويندگان و پژوهندگان صرف
کردند. زيرا مي دانيم که تصوير بايد به 40000 نقطه تجزيه گردد و روشنايي اين نقطه
ها به نوسانات الکتريکي تبديل شود، آن گاه اين امواج به گيرنده منتقل شود و در پشت
گيرنده هم تغييرات جريان به تغييرات روشنايي تبديل و در مدت کمتر از يک ثانيه
دوباره تصوير با اين نقطه ها درست شود و چون بايد اين تصويرهاي مجزا يک حرکت دائمي
داشته باشد مانند حرکت فيلم ها، لذا در هر ثانيه تعدادي از اين تصاوير مورد احتياج
مي باشد.
پل نيپکوو انگليسي در سال
1883 موفق به طرح و ساختن چرخي شد که مقدمه تلويزيون بود و بعد امتياز آن را به
ثبت رساند، ولي هنوز مردم قرن نوزدهم به اهميت اين اختراع مهم آگاه نبودند و اين
اختراع فراموش شد.
نخستين دستگاه تلويزيون اختراعي برد عبارت بود از يک صندوق چاي کهنه و يک
چرخ نيپيکوو که از مقواي نازک ساخته شده بود، با يک لامپ پروژکتور از مغازه ي
دوچرخه سازي و يک موتور الکترونيکي کهنه، يک قوطي شيريني خالي، قطعه هايي از يک
تلگراف اسقاط شده و تعدادي ميل جوراب بافي و باطري هايي که از دو چراغ قوه جيبيف
مقداري الوار کهنه و مقداري سيريش و لاک و نخ.
البته پس از استفاده عملي از راديو به فکر افتادند که با ساختن وسيله اي
تصوير را نيز انتقال دهند. تئوري اين اقدام در سال 1908 توسط کامپبل سوينگتن اعلام
گرديد ولي استفاده عملي از اين تئوري بيست سال طول کشيد. در اين مدت کوشش هاي
ثمربخش جان يوجي برد اسکاتلندي و فرانس ورث و ژوريگين توانست به استفاده ي عملي
تلويزيون کمک شايان نمايد.
چون در سال 1925 جان يوجي برد پس از کوشش هاي فراوان دستگاهي اختراع کرد که تصوير را انتقال مي داد. اما در سال 1927 آن را کامل تر نمود. گر چه دستگاه اختراعي برد در مقايسه با تلويزيون هاي امروزي ابتدايي بود، ليکن تحولي در تلويزيون پديد آورد و کم کم تکامل پيدا کرد تا اين که در دست رس بيشتر مردم قرار گرفت و روس ها با اين وسيله توانستند از قسمت نامرئي ماه عکس برداري کنند و به زمين مخابره نمايند.اخيراً در يک ماه مصنوعي که امريکايي ها به فضا فرستادند به وسيله ي تلويزيون تمام جزئيات حرکت ماه مصنوعي و خروج فضانورد امريکايي را به مردم امريکا نشان دادند. خوش بختانه دستگاه تله استارت به وسيله ي يک شرکت خصوصي امريکايي به فضا فرستاده شد که به وسيله ي آن بسياري از کشورها از برنامه هاي تلويزيوني يک ديگر استفاده مي کنند. ايران نيز طبق يک قرارداد با پرداخت حق اشتراک و نصب دستگاه هاي لازم به وسيله ي تله استارت توانست از برنامه هاي تلويزيوني بيشتر نقاط عالم استفاده کند. ترانزيستورها در واقع جاي لامپ ها را گرفتند و در نتيجه گيرنده و فرستنده هاي تلويزيون کوچک تر شد تا جايي که گيرنده هاي کوچکي به اندازه ي ساعت زنانه يا لوبيا ساخته شد که در گوش هم جا مي گيرد و يا مي توان آن را با دست بست. اکنون فرستنده هايي ساخته شد که فقط 5/113 گرم وزن و به اندازه ي يک قوطي مربا حجم دارند که در قمرهاي مصنوعي به کار گذاشته مي شوند. حتي دستگاه هاي فرستنده و گيرنده اي به اندازه ي نصف لوبيا که بيمار آن را مي بلعد ساخته اند و پزشک بدون عمل جراحي نقطه ي درد را تشخيص مي دهد. يک نوع چشم هاي تلويزيوني ساخته شده که آن ها را در داخل حفره هاي زمين مي کنند و به وسيله ي آن دانشمندان از منابع زيرزميني و آثار تاريخي آگاه مي شوند.
