بازگشت به صفحه عنوان ها

دادو ستد تهاتری یعنی چه؟

 

   اگر کسی به چیزی نیاز داشته باشد که خود آن را ندارد و یا نتواند تولید کند، کس دیگری را می یابد که آن چیز را داشته باشد. بعد اجناسی را که خود می سازد  با جنس مورد نیاز خویش عوض می کند. به این گونه مبادله یا تعویض کالا "نظام تهاتری" می گویند.  امروزه مبادله ی تهاتری نقش بزرگی در نظام اقتصاد جهانی دارد.

   نخستین شکل پول که انسان باستان به کار می برد معمولاً از چیزهای پوشیدنی یا خوردنی بود.

   سرخ پوستان امریکایی نوعی صدف کنده کاری شده را به عنوان پول به کار می بردند که "وامپم" نام داشت. دیگر چیزهایی که به جای پول به کار می رفت عبارت است از: توتون، جو، پوست انواع جانوران، نمک و خرمُهره.

    به تدریج قطعات فلزی جانشین دیگر انواع پول شد. چنان که در مقاله ی "سکه" نوشتیم، اهالی لیدی نخستین قومی بودند که از سکه برای مبادله ی کالا استفاده کردند. در سده ی هفتم پیش از میلاد آن ها قطعات فلزی ساختند که از لحاظ شکل و وزن و اندازه یکسان بودند و به راحتی شناخته می شدند.

   پیش از سکه، طلا و نقره به جای پول به کار  می رفت، ولی نه به شکل سکه. هرگاه که نیاز می شد، تکه ای از طلا را می بریدند و از آن به جای پول استفاده می کردند، اما هیچ تعهدی در مقابل وزن و عیار آن وجود نداشت و این اقوام بعدی بودند که با ضرب زدن سکه در واقع تعهدی برای مصرف آن ایجاد کردند. مردم سرزمین های دیگر نیز از آن ها تقلید کردند و کاربرد سکه رواج یافت.

   پس از سده ی میانه مردم دریافتند تعهد برای پرداخت پول کارایی بیشتری از خود پول دارد، البته به شرطی که شخص تعهد کننده قابل اطمینان باشد. بنابراین زرگران، بازرگانان و صرّافان انتشار"اسناد اعتباری" را آغاز کردند. این استناد اعتباری چون از جنس کاغذ بود، از طلا مطمئن تر و راحت تر مورد استفاده واقع می شد. به زودی بانک ها و دولت ها انتشار چنین اسنادی را آغاز کردند و پول کاغذی به بازار آمد.