چه کسی واکسناسیون را آغاز کرد؟

 

   در یکی از روزهای سال 1768 لبنیات فروش جوانی به یکی از پزشکان جراح شهر "گلوسستر شایر" انگلستان درسی آموخت. در اتاق انتظار این پزشک سخن بر سر آبله ، مصیبت وحشتناک آن زمان بود و لبنیات فروش جوان متذکر شد با این که او قبلاً به آبله ی گاوی مبتلا شده بود،اما به آبله مبتلا نمی شود.

   اهمیت این تذکر، از یاد دانشجوی جوانی که پزشکی می خواند و در آن جا حاضر بود نرفت. نام این دانشجوی پزشکی "ادوارد جنر" بود. این یادآوری طی تحصیل تکمیلی او در لندن، ذهنش را مشغول کرد. پس از پایان تحصیلات، ادواردجنر در سال 1773 برای طبابت به زادگاهش بازگشت. او وقت اضافی بیست و دو سال زندگی آینده ی خود را به تحقیق و بررسی اختصاص داد و کشف کرد که لبنیات فروش جوان درست می گفت:افرادی که به آبله گاوی مبتلا شده اند، به ندرت دچار آبله می شوند.

   جنر در سال 1796 نخستین آزمایش خود را به کار بست: باید مقدار کمی از عامل آبله گاوی را به مردم تزریق کرد تا آن ها را از خطر دچار شدن به آبله رهانید. آزمایش واقعاً سخت و کارساز او در سال 1798 انجام شد. چهار کودک که قبلاً با آبله گاوی مایه کوبی شده بودند، اکنون با آبله مایه کوبی شدند. از بخت خوش او هیچ کدام از چهار کودک دچار آبله نشدند. او کشف بزرگی کرده بود که امروزه تقریباً این بیماری خانمان برانداز را از میان برداشته است.

   مایه کوبی(واکسناسیون) در آغاز مخالفان بسیاری داشت اما به تدریج ارزش آن به قدری مورد قبول واقع شد که امروزه مایه کوبی برای افرادی که وارد کشورهای پیشرفته می شوند امری ضروری است.