از چه وقت انسان سبزي کاري مي کند؟

 

    انسان هاي نخستين احتمالاً گياهان وحشي چون لوبيا و نخود و ريشه ي گياهاني چون هويج را گردآوري مي کردند. سبزي هايي از اين گونه و نيز گياهان برگي چون کلم و کاهو در مزارع پرورش مي يافتند. البته ما نمي دانيم که چنين مزارعي از چه وقت ايجاد شده اند.

   مصريان باستان کاهو، کلم، شاهي، خربزه، باقلا، ترب، پياز، سير، کنگر و شايد نخود مي کاشتند. بنا براين هزاران سال پيش مردم مقادير زيادي از انواع سبزي ها مصرف مي کردند.

   بعد ها يوناني ها و روميان با همه ي سبزي هايي که مصريان مصرف مي کردند آشنا شدند. به علاوه آن ها خيار، مارچوبه و کرفس نيز پرورش مي دادند.

   وقتي که کاشفان به امريکا رفتند سبزي هايي در آن جا يافتند که براي اهالي اروپا ناشناخته بود. حتي لوبيا هم در سرزمين جديد، همان لوبياي شناخته شده براي اروپاييان نود. در آن جا انواع لوبيا، سيب زميني، ذرت و گوجه فرنگي يافتند. همه ي اين سبزي هاي بومي دنياي جديد بودند و تا آن وقت که کاشفان دانه و يا ذرت آن ها را به اروپا آوردند در اروپا کشت نمي شد. بسياري از اين سبزي هاي جديد تا قرن نوزدهم با استقبال عامه ي مردم مواجه نشدند.

    در قرن نوزدهم، انقلاب در همه ي زمينه هاي کشاورزي رخ داد. کشاورزان با استفاده ي بهتر از روش هاي کشاورزي و انتخاب بذرها از گياهان مرغوب براي کشت در سال آينده، محصول را بهبود بخشيدند. با استفاده از اين روش، سبزي ها بزرگ تر و خوش مزه تر و مقوي تر از پيش شدند.