چه
وقت ماشین لباسشویی اختراع شد؟
امروزه بیشتر مردم از ماشین لباسشویی آگاهی دارند، ولی هنوز برخی آن را یک
وسیله ی تشریفاتی می دانند. پیش از اختراع هر نوع از لباسشویی های مکانیکی، لباس
را در طشت های چوبی یا فلزی می
شستند. لباس را درون طشت برهم می مالیدند و چرک های آن را خارج می کردند؛ سپس آب
تمیز بر لباس ریخته، آن را برای خشک کردن روی طناب می آویختند.
یکی از ماشین های مکانیکی لباسشویی خانگی را "هامیلتون اسمیت" در یکی از
ایالات "پنسیلوانیا" امریکا، ساخت. کار این لباسشویی خانگی این گونه بود که دسته
ای را که در بدنه ی استوانه ای قرار داشت می چرخاندند و آن نیز پره های درون
استوانه را می گرداند و لباس درون استوانه در اثر گردش شسته می شد. البته این
ماشین های نخستین چندان موفقیت به دست نیاوردند، چون لباس در اغلب آن ها درهم
پیچیده یا پاره می شد. در سال 1907 ماشین لباسشویی کاملی ساخته شد که با موتور
الکتریکی کار می کرد. تا سال 1912 تقریباً همه ی سازندگان ماشین های لباسشویی
ماشین ها را به گونه ای می ساختند که با نیروی برق کار کنند.
استوانه ی اصلی این ماشین های لباسشویی نخست از چوب بود. به تدریج سازندگان
به طرف فلز روی آوردند، مانند: مس، فولاد آبدیده، آلومینیوم و روی. از سال 1961،
بدنه ی همه ی ماشین ها را از فلز لعابدار می ساختند. چون لعاب در مقابل انواع
پودرهای لباسشویی و حرارت آب مقاوم است.
دستگاه گرداننده ی ماشین های لباسشویی در سال 1922 کامل شد. این دستگاه از
یک مخروط که پره هایی در پایین آن تعبیه شده بود، تشکیل می یافت. دستگاه گرداننده
در اثر چرخش، ماشین لباسشویی را به بالا و پایین و چپ و راست به حرکت درمی آورد،
اما بعدها چیزهای سنگینی در ماشین قرار دادند تا از حرکت آن جلوگیری کند.
ظرفیت بیشتر ماشین های لباسشویی میان چهار تا پنج کیلو است و در هر بار شست
و شو حدود پانزده تا بیست لیتر آب به مصرف می رساند که آن را حدود 75 تا 90 درجه ی
سانتی گراد گرم می کند.
نخستین خشک کن خانگی لباس در سال 1930 ساخته شد و ماسین لباسشویی که لباس
را پس از شست و شو خشک می کند در سال 1953 به بازار آمد.