هفت پيكر
به نام ايزد بخشاينده
هـر كسـي نـقش بند پــرده ي توست
هـمه هـيچ اند،كـرده كـرده ي توست
بــــد و نــــيك از ســـتاره چـــون
آيــــد كـه
خــود از نــيك و بــد زبــون آيــد ؟
گــــــر ســـــــتاره ســـــــعادتي
دادي
كــــــــــيقباد از مــــــــــنجّمي زادي
كـــيست از مــــردم ســــتاره
شناس كـه
بـه گـنجينه ره بــرد بـه قــياس ؟
تــو دهــي بــي ميانجي آن را
گـــــنج كـه
نــداند ســـتاره هـــفت از پــــنج
هر چه هست از دقــيقه هاي
نـــجوم
بــا يكــــايك نــــهفته هاي عــــــلوم
خــوانــدم و ســـر هـــر ورق
جـــستم چـون
تـــو را يـــافتم،ورق شســــتم
هـــمه را روي در خـــــــداي
ديــــــدم
در خـــــــدا بــر هـــمه تــو را ديــــدم
اي به تو زنــــده هـر كـــجا
جــانيست وز
تــــــنور تــو هــر كــه را نـــانيست
بــــر در خــــويش ســـر فرازم
كـــــــن وز
در خـــــــلق بــــــي نيازم كــــــن
نـــــان مـــــن بــــي ميانجي
گـــردان تــــــو
ده،اي رزق بـــخش جــــانوران
چــون بــه عـــهد جــــواني از بــر
تـــو
بـــــر در كس نـــــــرفتم از در تـــــــو
هـــــمه را بـــر درم
فــــــــــــرستادي
مـن نـــمي خواســتم،تـو مــي
دادي
چـون كــه بــر درگــه تــو گشــتم
پــير
زآن چه تـــرسيد نيست دســتم گـير
چه سخن؟كاين سخن خطاست
همه تو
مرايـــي،جــهان مـــراست هـــمه
مــــن ســـر گشته را ز كــــار
جـــهان تــــو
تـــــواني رهـــــاند،بــــــاز رهان
در كــه نــــالم؟كـــه دســـتگير
تــويي درپــــــذيرم
، كــه درپــــــذير تــويي
راز پــوشيده گــر چــه هست
بســـي بــر
تــو پــوشيده نيست راز كســـي
غـــرضي كـــز تـــو نـــيست
پــــنهاني تــو
بــرآور كــه هــم تــو مــي دانــي
از تــو نـــيز ار بــدين غــــرض
نــــرسم
بــا تــو هــم بــي غرض بــود نـفسم
غـــرض آن بــه كــه از تــو مـــي
جويم
ســـخن آن بــه كه با تــو مـــي گويم
راز گـــويم بـه خــــلق ، خــــوار
شــوم
بــا تــو گــويم ، بــــــــزرگوارتر شـــوم
اي نــــــــظامي پـــــــــناه پرور
تـــــــو بــــه
در كس مــــــــرانش از در تـــــو
ســـــربلندي ده از
خــــــــداونـــــــدي
هــــمّتش را به تـــــــاج خـــــرسندي
تــا بـه وقــتي كــه عــــرض كـــار
بــود
گـــــر چــــه درويش ،
تــــاجدار بـــود