يار‌از‌غم‌من‌‌خبر‌ندارد‌گويي      يا‌خواب‌به‌من‌گذر‌ندارد‌گويي               
          تاريك‌تر‌است‌هر‌زماني‌شب‌من    يا‌رب‌شب‌من‌سحر‌ندارد‌گويي                

الهي ، كار تو بي ما به نيكويي درگرفته ، چراغ خود را بي ما به مهر باني افروختي، خلعت نور از غيب بي ما به بنده نوازي فرستادي ، چون رهي را به لطف خود به اين آرزو آوردي ، چه شود كه به لطف خود ما را به سر بري .                                                  
الهي ، تو آني كه نور تجّلي بر دل هاي دوستان تابان كردي ، و چشمه هاي مهر در سر ايشان روان كردي  ، تو پيدا و به پيدايي خود در هر دو گيتي ناپيدا كردي‌، اي نور ديده ي آشنايان و سوز دل دوستان و سرور جان نزديكان ، همه تو بودي و تويي ، تو نه دوري تا تو را جويند ، نه غافل تا تو را پرستند ،نه تو را جز به تو يابند .
الهي ، هر چه مي شمردم پرده بود و هر چه مايه مي دانستم بيهده بود .                                            
خداوندا ، يك بار اين پرده ي من از من بردار ، و عيب هستي من از من وادار و مرا در دست كوشش مگذار .
بارخدايا ، كردار ما در ميار و زبان ما از ما وادار .

اي كردگار نيكوكار ، آن چه بي ما ساختي بي ما راست دار و آن چه تو برتاوي به ما مسپار . 

     از بس كه دو ديده در خيالت دارم     در هر چه نگه كنم تويي پندارم         

الهي ، راهم نما به خود و باز رهان مرا از بند خود ، اي رساننده به خود برسانم كه كسي نرسيده به خود .
بار الها ، ياد تو عيش است و مهر تو سور ، شناخت تو ملك است و ياد تو سرور  و صحبت و نزديكي تو نور ، جوينده ي تو كشته ي با جان است و يافت تو رستخيز بي صور .                                                          
الهي ، نه جز از شناخت تو شادي است ، نه جز از يافت تو زندگاني ، زندگاني بي تو بردگي است و زنده به تو هم زنده و هم زندگاني است .                                                                             

غم‌كي‌خورد‌آن‌كه‌شادمانيش‌تويي ‌   يا‌كي‌مرد‌ او‌كه‌زندگانيش‌تويي            در‌نسيه‌ي‌آن‌جهان‌كجا‌دل‌بندد              آن‌كس‌كه‌به‌نقد‌اين‌جهانيش‌‌تويي

الهي ، اي يافته و يافتني ، از مست چه نشان دهند جز بي خويشتني ، همه خلق را محنت از دوري است و اين بيچاره را از نزديكي ، همه را تشنگي از نايافت آب است و ما را از سيرآبي .                                    

        اي عاشق دل سوخته اندوه مدار      روزي به مراد عاشقان گردد كار 

الهي ، اي داننده ي هر چيز و سازنده ي هر كار و دارنده ي هر كس ، نه كس را با تو انبازي ، نه كس را از     تو بي‌نيازي ، كار به حكمت مي اندازي و به لطف مي سازي ، نه بيداد است و نه بازي .                         
بار خدايا ، بنده را نه چون و چرا در كار تو دانشي  ، و نه كسي را بر تو فرمايشي ، سزاها همه تو ساختي و نواها همه تو ساختي ، نه از كي به تو و نه از تو به كس ، همه از تو به تو ، همه تويي و بس ، خلايق فاني و حق يكتا به خود باقي است .