الهي ، يك دل پر درد دارم و يك جان پر زجر ، خداوندا اين بيچاره را چه تدبير ؟ بار خدايا درماندم نه از تو لكن درماندم در تو ، اگر غايب باشم گويي كجايي ؟ و چون به درگاه آيم در را نگشائي .                                  
الهي ، هر كس را آتش در دل است و اين بيچاره آتش بر جان ، از آنست كه هر كس را سر وساماني است و اين درويش را نه سر ، نه سامان .     
الهي ، موجود نفس هاي جوانمرداني ، حاضر ذاكراني ، از نزديك نشانت مي دهند و برتر از آني و از دورت مي‌پندارند نزديك تر از جاني .             
الهي ، دلي ده كه شوق طاعت افزون كند و توفيق طاعتي ده كه به بهشت رهنمون كند .                        
الهي ، دلي ده كه در كار تو جان بازيم و جاني ده كه كار آن جهان بسازيم .                                           
الهي ، نفسي ده كه حلقه ي بندگي تو گوش كند و جاني ده كه ز هر حكمت تو نوش كند .                     
الهي ، دانايي ده كه در راه نيفتيم و بينايي ده كه در چاه نيفتيم .                                                       
الهي ، ديده اي ده كه جز تماشاي ربوبيّت تو نبيند و دلي ده كه غير از مهر عبوديّت تو نبيند .                  
الهي ، پايي ده كه با آن كوي مهر تو پوييم ، زباني ده كه با آن شكر آلاي تو گوييم .                             
الهي ، در آتش حسرت آويختم چون پروانه در چراغ ، نه جان رنج ديده نه دل الم داغ .                          
الهي ، در سر آب دارم ، در دل آتش ، در باطن ناز دارم ، در باطن خواهش در دريايي نشستم كه آن را كران نيست ، به جان من درديست كه آن را درمان نيست ، ديده ي من بر چيزي آيد كه وصف آن به زبان نيست .
الهي ، اي كريمي كه بخشنده عطايي و اي حكيمي كه پوشنده خطايي و اي احدي كه در ذات و صفات بي همتايي و اي خالقي كه راهنمايي و اي قادري كه خدايي را سزايي ، به ذات لايزال خود و به صفات با كمال خود و به عزت و جلال خود و به عظمت جمال خود كه جان ما را صفاي خود ده ، دل ما را هواي خود ده ،چشم ما را ضياء خود ده و ما را آن ده كه آن به .

           يا ‌رب‌ تو ‌ مرا ‌ انابتي ‌روزي‌ كن     شايسته‌ي‌خويش‌طاعتي‌روزي كن  
           زآن‌پيش‌كه‌فارق‌شدم‌از‌كار‌جهان     اندر  دو‌  جهان‌ فراقتي‌  روزي  كن

الهي ، اي بيننده ي نماز ها ، اي پذيرنده ي نيازها ، اي داننده ي رازها و اي شنونده ي آوازها ، اي مطلع بر حقايق و اي مهربان بر خلايق عذرهاي ما بپذير كه تو غني و ما فقير، عيب هاي ما مگير كه تو قوي و ما حقير ، اگر بگيري بر ما حجّت نداريم و اگر بسوزي طاعت نداريم ، از بنده خطا آيد و زلّت و از تو عطا آيد و رحمت .
الهي ، به حق آن كه تو را هيچ حاجت نيست ، رحمت كن بر آن كه او را هيچ حجّت نيست .                   
الهي ، در دل ما جز تخم محبّت مكار و بر اين جان ها جز الطاف و مرحمت مدار و بر اين كشت ها جز باران رحمت مبار .                      
الهي ، تو بر رحمت خود و من بر حاجت خويش ، تو توانگري و من درويش .

             يا‌رب ز كرم‌به‌حال‌من‌رحمت‌كن    بر اين دل‌ناتوان‌من‌رحمت كن       
             در‌سينه‌ي دردمند من‌راحت‌نه      بر‌ديده‌ي‌اشك‌بار‌من‌رحمت‌كن